ارز فیات چگونه کار می کند؟


جفت ارز دیجیتال چیست؟ بهترین جفت ارزهای سال ۲۰۲۱ برای ترید کدامند؟

جفت ارز دیجیتال (Cryptocurrency pairs) چیست؟ این پرسش با تمامی کاربران تازه وارد در دنیای ارزهای دیجیتال همراه است. جفت ارز در واقع یک دارایی است شما نسبت به خرید و فروش آن اقدام می‌کند. حال این جفت ارزها خود انواع مختلفی دارند. در ادامه علاوه بر پرداختن به معنی و مفهوم جفت ارز دیجیتال، به بررسی بهترین جفت ارزها برای ترید می‌پردازیم.

منظور از جفت ارز دیجیتال چیست؟

در بازار ارزهای دیجیتال، جفت ارز (Cryptocurrency pairs) دارایی‌هایی هستند که می‌توان در صرافی آن‌ها را با یک دیگر معامله کرد. به عنوان مثال می‌توان بیت کوین با لایت کوین (BTC/LTC) یا اتریوم با بیت کوین کش (ETH/BCH) را با ارز فیات چگونه کار می کند؟ هم معاوضه کرد.

اغلب سرمایه گذاران از بیت کوین برای این گونه معاملات استفاده می‌کنند اما در واقع جفت ارزهای زیادی وجود دارند که می‌توانید از آن‌ها برای معاوضه با ارز دیجیتال مورد نظر استفاده کنید.

در صرافی‌ها هنگامی که می‌بینید ارزش یک رمز ارز نمایش داده می‌شود، معمولاً ارزش آن رمز ارز در مقایسه با بیت کوین است، در واقع با توجه به این ارزش خواهید فهمید که چه مقدار از این رمز ارز را می‌توانید با یک بیت کوین به دست آورید.

جفت ارز چگونه کار می‌کند؟

جفت ارزها در دنیای ارزهای دیجیتال به شما امکان مقایسه هزینه‌ها میان ارزهای دیجیتال مختلف را می‌دهند. این جفت سازی ارزش نسبی سکه را نشان می‌دهد، مثلاً چه مقدار بیت کوین برابر است با یک اتر یا چه مقدار اتر برابر است با یک بیت کوین کش.

صرافی‌ها معمولاً چندین گزینه مختلف برای جفت شدن نشان می هند و به شما این امکان را می‌دهند تا با توجه ارزهایی که در کیف پول خود دارید، جفت ارز خود را انتخاب کنید. به طور مثال دارندگان بیت کوین این فرصت را دارند که با هر جفت ارزی که صرافی برای بیت کوین پشتیبانی می‌کند، معامله کنند.

بسیاری از صرافی‌های ارزهای دیجیتال از جفت ارزها و ارزهای فیات مانند دلار آمریکا پشتیبانی نمی‌کنند با این وجود برخی از این صرافی‌ها خارجی مانند جمینی (Gemini)، کوین بیس (Coinbase)، بایننس (Binance) و کراکن (Kraken) و صرافی‌های داخلی مانند صرافی ارز دیجیتال رمزینکس از جفت ارزها و ارز فیات پشتیبانی می‌کنند.

این صرافی‌ها همچنین گزینه‌های مختلف و متنوعی را برای انجام معاملات جفت ارز در پلتفرم خود ارائه می‌دهند و بیشترین میزان این جفت ارزها برای رمز ارزهای بیت کوین و اتر در دسترس است.

نمونه‌ای از معاملات جفت ارزهای دیجیتال

به عنوان مثال شما در حال حاضر یک بیت کوین دارید و می‌خواهید آن را با اتر معاوضه کنید. در ابتدا به صرافی که از جفت ارزها پشتیبانی کند می‌روید و یک جفت ارز معاملاتی اتر و بیت کوین انتخاب می‌کنید.

سپس صرافی به شما نشان می‌دهد که در ازای یک بیت کوین چند اتر می‌توانید دریافت کنید. اگر از میزان اتر دریافتی راضی باشید نیمی از بیت کوین خود یا بیشتر را با اتر معاوضه می‌کنید.

شما اگر به جای بیت کوین رمز ارز دیگری، مثلاً ریپل (XRP)، داشته باشید نمی‌توانید این معامله را انجام دهید و حتماً باید رمز ارز شما با اتریوم قادر به جفت شدن باشد.

در این صورت شما در ابتدا باید ریپل‌های خود را با بیت کوین معاوضه کنید و سپس از آن بیت کوین برای دریافت اتر استفاده کنید. به خاطر داشته باشید که همه جفت ارزها را نمی‌توان با هم معامله کرد و حتماً باید رمز ارزهای مورد نظر از یکدیگر پشتیبانی کنند.

بعضی مواقع هم برای انجام معاملات جفت ارز به نرخ ارز (pass-through) احتیاج دارید. مثلاً اگر برای معاوضه بیت کوین با اتر دو دل هستید و می‌خواهید هر دو ارز را داشته باشید می‌توانید از نرخ ارز استفاده کنید.

انواع جفت ارز دیجیتال چه تفاوتی با یکدیگر دارند؟

در صرافی آنلاین رمزینکس جفت ارزهای مختلفی وجود دارند و این جفت‌ها هم تقریباً مانند سایر جفت ارزها عمل می‌کنند، با این تفاوت که قیمت این ارزها ممکن است متفاوت‌تر باشد.

به همین دلیل است که هر جفت ارز پیشنهادات و درخواست‌های خود را دارد و بسته به میزان تقاضا باید برای معامله با این جفت ارزها حق بیمه پرداخت کنید.

لازم به ذکر است که استفاده از بیت کوین برای انجام معاملات جفت ارز بهتر و پر سود تر از همه است.

چند نمونه جفت ارز دیجیتال در صرافی رمزینکس

چگونه بهترین جفت ارز دیجیتال را انتخاب کنیم؟

معامله گران پس از انجام تجزیه و تحلیل در مورد چند رمز ارز برجسته به امید بیشترین سود و بازدهی وارد بازار ارزهای دیجیتال می‌شوند. سپس این معامله گران یک تحلیل تکنیکال از جفت ارزها برای درک روند و رفتار بازار انجام می‌دهند.

با این حال تحلیل بنیادی و تکنیکال تا جایی به شما کمک می‌کند و برای بازدهی بیشتر باید جفت ارزها را به دقت انتخاب کنید. اگرچه انتخاب ساده‌ترین و کوچک‌ترین کاری است که باید انجام دهید اما بسیار مهم است و با یک انتخاب غلط خسارات جبران ناپذیری را متحمل خواهید شد.

قبل از انتخاب جفت ارز ابتدا باید تجزیه و تحلیل کنید که کدام جفت ارزها محبوب‌تر هستند و بیشتر استفاده می‌شوند. بسیاری از سفارشات جفت ارز را می‌توانید به نرخ دلار مشاهده کنید و طبق اطلاعاتی که صرافی‌ها در این باره منتشر کرده‌اند محبوب‌ترین معاملات جفت ارز عبارت‌اند از بیت کوین با اتر، بیت کوین با لایت کوین، تتر (USDT) با بیت کوین و اتر با لایت کوین.

تقاضا برای معاملات جفت ارز بیت کوین، اتریوم و لایت کوین در سراسر جهان رو به افزایش است و معامله گران در هر لحظه می‌توانند خریدار برای آن‌ها پیدا کنند.

اگر می‌خواهید با جفت ارزهایی علاوه بر بیت کوین، اتریوم یا بیت کوین کش معامله کنید بهترین کار این است که حجم معاملات رمز ارزهای مختلف و ارتباط آن‌ها با سایر دارایی‌ها را بررسی کنید تا بتوانید جفت ارزی مناسب را برای انجام معاملات خود پیدا کنید.

بهترین جفت ارزهای دیجیتال برای ترید در سال ۲۰۲۱

هنگام انتخاب جفت ارز دیجیتال انتخاب نقدینگی موجود در بازار بسیار مهم است و حجم معاملات برخی از جفت ارزها بیشتر از بقیه است. محبوب‌ترین جفت ارزها عبارت‌اند از:

پول یا ارز فیات (Fiat Currency) چیست؟

پول یا ارز فیات (Fiat Currency) چیست؟

ارز فیات یا پول بی‌پشتوانه مانند دلار آمریکا، در واقع یک پول قانونی است که ارزش خود را از دولت صادرکننده‌اش می‌گیرد و برخلاف پول کالایی ارزش آن به یک کالای فیزیکی بستگی ندارد. فیات از واژه لاتین به همین نام و به معنی «بگذارید انجام شود» گرفته شده‌ است. دولتی که پول فیات را چاپ می‌کند، عامل تعیین‌کننده در ارزش آن است. در حال حاضر بسیاری از کشورها از سیستم ارز فیات برای خرید کالا، خدمات، سرمایه‌گذاری و سپرده‌گذاری استفاده می‌کنند. این سیستم پولی در واقع جایگزین استاندارد طلا و پول کالایی شده است.

پیدایش پول فیات

پول یا ارز فیات (Fiat Currency) چیست؟

منشا پیدایش پول فیات به قرن‌ها پیش در کشور چین و زمانی که استان سیچوآن تصمیم گرفت پول کاغذی خود را در قرن ۱۱ چاپ کند، برمی‌گردد. در ابتدا این پول به ابریشم، طلا یا نقره قابل تبدیل بود. اما در نهایت با روی کار آمدن قوبلای خان، سیستم ارزی فیات را در قرن ۱۳ به راه انداخت. این سیستم ارزی برای امپراتوری مغول گران تمام شد، به طوری که مورخان هزینه‌کردن‌های بی‌رویه و ابرتورم ناشی از آن را از دلایل اصلی سقوط این امپراتوری می‌دانند.

در قرن ۱۷ام پول فیات در قاره اروپا و کشورهای اسپانیا، هلند و سوئد نیز مورد استفاده قرار گرفت. سیستم ارز فیات در سوئد با شکست مواجه شد و دولت آن را با استاندارد نقره جایگزین کرد. در دو قرن آتی، فرانسه نو و مستعمرات سیزده‌‌گانه در آمریکای شمالی نیز این سیستم را به کار گرفتند و بعدها دولت فدرال ایالات متحده نیز از آن استفاده کرد.

در قرن ۲۰ام میلادی دولت ایالات متحده بار دیگر به سیستم پول کالایی تغییر جهت داد و از سال ۱۹۳۳ به بعد دولت، مبادله پول‌های کاغذی با طلا را متوقف ساخت. در سال ۱۹۷۲ نیز به دستور رئیس‌جمهور وقت، ریچارد نیکسون، ایالات متحده استاندارد طلا را کنار گذاشت و افول سیستم پولی با پشتوانه را با استفاده از پول فیات در مقیاس جهانی رقم زد.

ارزهای فیات و استاندارد طلا

پول یا ارز فیات (Fiat Currency) چیست؟

استاندارد طلا اجازه تبدیل اسکناس‌های کاغذی به طلا را می‌داد. در واقع پشتوانه تمامی پول‌های کاغذی منابع محدود طلا بود که توسط دولت نگهداری می‌شد. تحت سیستم ارزی با پشتوانه طلا، دولت‌ها و بانک‌ها تنها در صورت داشتن ذخایر طلا، قادر به معرفی مقدار برابری از ارز جدید به اقتصاد بودند. این سیستم پولی، جلوی دولت را از خلق پول و افزایش ارزش آن تنها بر مبانی فاکتورهای اقتصادی می‌گرفت.

در سوی دیگر، تحت سیستم ارز فیات پول دیگر به دارایی یا کالای به خصوصی قابل تبدیل نیست. دولتمردان با پول‌های فیات، به طور مستقیم می‌توانند بر روی ارزش ارزهای ملی تاثیر گذاشته و آن را به شرایط اقتصادی کشور پیوند زنند. در این سیستم پولی، دولت و بانک‌های مرکزی اساسی‌ترین نقش را در مواجهه با رویدادهای مالی مختلف مانند ایجاد بانکداری ذخیره کسری یا تسهیلات کمی ایفا می‌کنند.

طرفداران استاندارد طلا معتقدند که این سیستم ارزی به دلیل پشتیبانی شدن توسط یک دارایی فیزیکی و باارزش، از ثبات بیشتری برخوردار است. در مقابل طرفدران پول‌های فیات عقیده دارند که قیمت طلا به خودی خود بی‌ثبات است. در قالب این مفهوم، ارزش هر دو نوع سیستم پولی نوسان خواهد داشت. اما در سیستم ارزی فیات، دولت در دوران اضطرار اقتصادی انعطاف بیشتری در اقدامات ضروری خواهد داشت.

مزایا و معایب پول‌ فیات

پول یا ارز فیات (Fiat Currency) چیست؟

متخصصین حوزه مالی و اقتصاددانان در حمایت از ارزهای فیات هم عقیده نیستند. مدافعان و مخالفان آن مزایا و معایب زیر را برای ارزهای فیات مطرح می‌کنند:

کمیابی (Scarcity): پول‌ فیات از کمیابی کالا یا دارایی فیزیکی مانند طلا تاثیر نمی‌پذیرد.

هزینه: خلق پول فیات از نظر اقتصادی نسبت به پول کالایی به‌صرفه‌تر است.

واکنش‌پذیر: پول فیات این قدرت را در اختیار دولت و بانک مرکزی قرار می‌دهد که نسبت به بحران‌های اقتصادی انعطاف کافی را داشته باشند.

مبادلات بین‌المللی: ارزهای فیات توسط تعداد زیادی از کشورها در سرتاسر جهان مورد استفاده قرار می‌گیرند. این باعث ارائه فرم قابل قبولی از پول برای مبادلات تجاری شده است.

راحتی: برخلاف طلا، پول فیات به ذخایر فیزیکی که نیازمند نگهداری، محافظت، نظارت و دیگر امور هزینه‌زا باشد، نیست.

نبود ارزش ذاتی: ارزهای فیات فاقد ارزش ذاتی هستند. این به دولت‌ها امکان «خلق پول از هیچ چیز» را می‌دهد که می‌تواند به ابرتورم و در نهایت سقوط سیستم اقتصادی یک کشور منجر شود.

سابقه تاریک: از نظر نمونه‌های تاریخی، پیاده‌سازی سیستم‌ ارزی فیات معمولاً به سقوط نظام‌های مالی ختم شده است که بیانگر خطرناک بودن استفاده از این سیستم پولی است.

ارز فیات و ارز دیجیتال

پول یا ارز فیات (Fiat Currency) چیست؟

تنها مشابهت بین ارز فیات و ارز دیجیتال در نداشتن پشتوانه فیزیکی آن‌هاست. در حالی که ارز فیات توسط دولت‌ها و بانک‌های مرکزی کنترل می‌شود، ارزهای دیجیتال ماهیت غیرمتمرکزی دارند.

تفاوت آشکار این دو سیستم پولی، در نحوه ایجاد پول‌های جدید در هر یک از آن‌هاست. بیت کوین به عنوان نمونه برتر ارزهای دیجیتال، در مقایسه با پول‌های فیات که در کنترل بانک‌هاست و اساساً می‌توانند بدون هیچ پایه و اساسی به وجود آیند، عرضه و تعداد سکه محدودی دارد.

به عنوان شکل دیجیتالی پول، ارزهای دیجیتال هیچ قرین فیزیکی ندارند و به هیچ مرزی محدود نمی‌شوند. علاوه بر این، تراکنش‌‌ها در ارزهای دیجیتال برگشت‌ناپذیر است در حالی که در ارزهای فیات اینگونه نیست.

لازم به اشاره است که بازار ارز دیجیتال دربرابر بازارهای سنتی و مبادلات ارزی بسیار کوچکتر و پرنوسان‌تر است. این یکی از دلایلی است که مانع از فراگیر شدن و پذیرش گسترده این ارزها در عرصه بین‌المللی شده است. اما با رشد بازار ارزهای دیجیتال، به احتمال زیاد نوسان آن نیز کمتر و کمتر خواهد شد.

نتیجه‌گیری

آینده هیچ یک از سیستم‌های ارزی از قطعیت لازم برخوردار نیست. در حالی که ارزهای دیجیتال راه‌ زیادی برای پیمودن و مواجه شدن با موانع مختلف در پیش دارند، تاریخ ارزهای فیات بیانگر آسیب‌پذیر بودن این نوع از پول بوده است.

این از دلایل اصلی حرکت ارز فیات چگونه کار می کند؟ برخی از مردم به سوی سیستم ارز دیجیتال و استفاده از آن‌ها در تراکنش‌های مالی است.

یکی از تفکرات اصلی بیت کوین و ارزهای دیجیتال، کشف شکل جدیدی از پول بر روی شبکه‌ای توزیع شده‌ و همتا به همتا بوده است. بیت کوین می‌تواند به عنوان یک شبکه‌ی اقتصادیِ جایگزین نقش مهمی در آینده اقتصاد جهانی ایفا کند.

با سیستم ارز فیات یا پول بی پشتوانه آشنا شوید

ارز فیات یک نوع ارز یا یک نوع سیستم ارزی می باشد که در قرن ها پیش در کشور چین پایه گذاری شد و از آن موقع تا کنون بسیاری از کشور ها مانند کشور های اروپایی و ایالت متحده آمریکا آن را مورد استفاده قرار دادند ولی بعد از مدتی آن را به صورت کامل کنار گذاشتند.

ارز فیات یا پول بی پشتوانه همانند خیلی از ارزهای واقعی مانند دلار آمریکا یک پول قانونی می باشد ولی بر خلاف پول کالایی ارزش و بهای آن به یک کالای فیزیکی هیچگونه وابستگی ندارد و به موارد دیگر هم وابستگی دارد.

اگر می خواهید در رابطه با ارز فیات یا همان پول بی پشتوانه اطلاعات کاملی به دست آورید می توانید تا انتهای این مقاله با ما همراه باشید.

چگونگی به وجود آمدن ارز فیات

اگر بخواهیم به صورت دقیق چگونگی پیدایش ارز فیات را مورد بررسی قرار دهیم می‌توانیم بگوییم شکل گیری ارز فیات به چند قرن پیش و در کشور چین باز می‌گردد و در زمانیکه استان سی چوان این تصمیم را گرفت تا پول های کاغذی خود را چاپ نماید.

در ابتدا که این نوع ارز تولید می گردید به صورت ابریشم، طلا و یا نقره تولید می‌شد. اما پس از اینکه فردی به نام قوبلای خان به قدرت رسید توانست سیستم ارز فیات را در قرن سیزدهم میلادی راه اندازی نماید.

سیستم ارز فیات برای امپراتوری مغول بسیار گران در آمد به طوری که بسیاری از تاریخ شناسان هزینه کردن های بی رویه این ارز و همچنین تورم بسیار بزرگ و قدرتمند این ارز یکی از مهمترین دلایل سقوط امپراتوری مغول می دانند.

تاریخچه ارز فیات

در قرن هفدهم میلادی در اروپا و همچنین در بسیاری از کشورها مانند کشور اسپانیا، هلند و سوئد استفاده گردید. سیستم ارزی فیات در کشور سوئد سقوط نمود و دولت کشور سوئد استاندارد نقره را به جای آن قرار داد.

در دو قرن گذشته فرانسه و همچنین مستعمرات ۱۳ گانه که در آمریکای شمالی می باشند نیز این سیستم ارزی را مورد استفاده قرار دادند و همچنین بعد ها نیز دولت فدرال ایالت متحده امریکا نیز از این سیستم ارزی استفاده نمود.

در قرن بیستم میلادی دولت کشور امریکا مجددا به سیستم پول کالایی یا همان ارز های امروزی تغییر جهت داد و از سال ۱۹۳۳ میلادی دولت امریکا مبادله پول های کاغذی با طلا را به صورت کامل متوقف نمود.

در سال ۱۹۷۲ به دستور رئیس‌جمهور آن زمان ایالات متحده یعنی ریچارد نیکسون استاندارد طلا را به صورت کامل کنار گذاشت.

ارز فیات یا همان پول های بی پشتوانه و استاندارد طلا

استاندارد طلا استانداردی می باشد که این اجازه را به اسکناس های کاغذی می دهد تا آنها بتوانند به طلا تبدیل شوند. اگر بخواهیم این موضوع را به طور دیگری بیان کنیم می‌توانیم بگوییم که پشتوانه تمامی پول های کاغذی یا همان ارز های کالایی منابع محدود طلا بودند که این منابع توسط دولت ها نگهداری می شدند.

با استفاده از سیستم ارزی با پشتوانه طلا دولت ها می توانستند در صورتی که ذخایر طلای بالایی داشته باشند مقدار جدیدی از ارز را به بازار معرفی نمایند. نوع سیستم ارزی نمی‌گذاشت تا دولت‌ها بتوانند پول تولید بنمایند.

از طرف دیگر در صورت استفاده از سیستم ارز فیات پول دیگر این قابلیت را نداشت تا به دارایی یا کالای بخصوصی تبدیل شود.

همچنین مقام های کشور می توانستند با استفاده از ارز فیات بر روی ارزش ارزها و پول های ملی تأثیر گذاشته و آن را به شرایط اقتصادی کشور متصل نمایند. در این نوع سیستم ارزی، دولت ها و بانک های مرکزی هر کشور مهم ترین نقش را در مقابله با رویدادهای مالی مختلف داشتند.

افرادی که طرفدار استاندارد طلا هستند به این موضوع معتقد می باشند که سیستم ارزی فیات به دلیل اینکه از یک دارایی فیزیکی و با ارزش پشتیبانی می‌شود از ثبات و پایداری بسیار بیشتری نسبت به سایر سیستم های ارزی برخوردار می باشند.

از سوی دیگر افرادی که طرفدار سیستم ارزی فیات یا همان پول های بی پشتوانه بودند این عقیده را داشتند که قیمت ‌طلا خود به تنهایی از ثبات و پایداری چندانی برخوردار نمی ‌باشد.

در حالت کلی هر دو نوع سیستم ارزی دارای نوسانات مختلفی می باشند، اما در سیستم ارز فیات دولت در هنگام مشکلات اقتصادی این قابلیت را دارد که اقدامات بیشتر و بهتری را انجام دهد.

بررسی مزایا و معایب ارز فیات یا همان پول بی پشتوانه

در حالت کلی ارز فیات دارای مزایا و معایب مختلفی می باشد که در ادامه به بررسی برخی از آنها می پردازیم. یکی از مزایای ارز فیات این می باشد که هیچ گونه تاثیری از کسری کالا یا دارایی های فیزیکی مانند دارایی طلا نمی پذیرد.

یکی دیگر از مزایای ارز فیات این می باشد که برای تولید ارز فیات نسبت به تولید ارز کالایی از نظر اقتصادی هزینه برمی‌دارد. یکی دیگر از مزایای ارز فیات که در قبل هم به آن اشاره نمودیم این است که به دولت ها و بانک های مرکزی این اجازه را می دهد تا بتوانند در بحران ها و مشکلات اقتصادی انعطاف بیشتری داشته باشند.

یکی دیگر از مزایای ارزشیابی این می باشد که با استفاده از ارزشیابی توسط بسیاری از کشورها مبادلات بین المللی بسیار آسان تر و راحت تر می شود.

بررسی ارز فیات

از دیگر مزایای ارز فیات می‌توان به این موضوع اشاره نمود که ارز فیات برخلاف طلا نیازمند نگهداری و محافظت نمی باشد و همچنین هزینه کمتری را در بر دارد.

یکی از معایب ارز فیات این می باشد که فاقد ارزش ذاتی هستند در واقع این نوع ارز ها به دولت ها این امکان را می دهند تا از هیچ چیز پول تولید نمایند و به همین دلیل باعث می‌شود تا در کشورها تورم ‌های بسیار زیادی رخ دهد و در نهایت منجر به سقوط و از بین رفتن سیستم اقتصادی یک کشور شود.

در حالت کلی با توجه به نمونه‌ های تاریخی می ‌توان گفت که ارز فیات و به کار گرفتن آن معمولاً باعث می‌شود تا نظام ها و سیستم های اقتصادی کشورها سقوط نمایند و آن کشور دچار بحران اقتصادی بسیار شدیدی شود.

مقایسه ارز فیات و ارز دیجیتال

ارز فیات و ارز دیجیتال دارای یک نوع تفاوت می باشند و آن این است که ارز فیات تا حدودی توسط دولت ها و بانک های مرکزی هر کشور قابل کنترل و پیگیری می باشد.

ولی ارز های دیجیتال توسط هیچ دولت و یا ارگانی و یا بانکی قابل کنترل و پیگیری نمی باشند.

ارز فیات چیست و چه تفاوتی با ارزهای دیجیتال دارد؟

Fiat currency

ارز فیات دقیقا هین پول هایی است که برای رد بدل کردن کالاهای خود استفاده میکنیم هر کشوری پول رایج خود را دارد در طول تاریخ بشریت همیشه برای مبادلات و رفع نیازهای انسان ها یک اوراق بها داری جابه جا شده و در نتیجه یک داد و ستد همیشه فروشنده و خریدار مبادلات خود را انجام داده اند. اما هیچ تضمینی برای آینده ارزهای فیات وجود ندارد.

دلیل اصلی آن هم تورم‌زا بودن ارزهای کاغذی یا همان فیاتمانی است. دلیل اصلی تورم‌زا بودن آن‌ها نیز حکومت‌های

کشورهای مختلف هستند که برای مقاصد مختلف دست به چاپ بدون حساب‌وکتاب ارز رایج خود می‌زنند . اما بیت کوین با توجه به محدود بودن تعداد و غیرمتمرکز بودن آن می‌تواند راه مناسبی برای جلوگیری از این ابر تورم‌ها در نظر گرفت. این در حالی است که رمز ارزها هنوز راه درازی را در پیش دارند.

تاریخچه پول کاغذی (فیات مانی)

مردم دنیا قرن ها پیش برای تبادل اقلام مورد نیاز خود از مبادله کالا به کالا استفاده می کردند. بعدها پول کاغذی در کشور چین چاپ شد. استان سی چوآن در قرن یازدهم میلادی صدور پول کاغذی یا همان فیات مانی را آغاز کرد. ابتدا امکان تبدیل این پول کاغذی به ابریشم، طلا و یا نقره وجود داشت ولی در نهایت طی قرن سیزدهم میلادی، یک سیستم ارز فیات تشکیل شد. مورخان نوشته اند که این سیستم پولی در سقوط امپراتوری مغول ها نقشی اساسی داشته است و هزینه‌ های بیش از اندازه و ابرتورم ریشه اصلی مشکلات آن بودند.

تاریخچه ارز فیات

در قرن هفدهم میلادی، پول فیات در اروپا توسط کشورهای اسپانیا، سوئد و هلند مورداستفاده قرار گرفت. البته سیستم فیاتمانی در سوئد شکست خورد و دولت مجبور شد آن را کنار بگذارد و از نقره استفاده کند. در طول دو قرن بعدی فرانسه، مستعمرات آمریکا و سپس دولت فدرال ایالت متحده امریکا از ارز کاغذی یا همان فیاتمانی استفاده کردند و نتایج خوبی گرفتند. با فرارسیدن قرن بیستم میلادی، آمریکا دوباره استفاده از ارز کالا محور را در دستور کار قرارداد ، اما این بار به‌صورت محدود. در سال ۱۹۳۳ ، دولت امکان تبدیل پول کاغذی به طلا را از بین برد. در سال ۱۹۷۲ (دوران ریاست جمهوری نیکسون) ایالات‌متحده استاندارد طلا را کنار گذاشت و از سیستم ارز فیات یا همان پول کاغذی استفاده کرد. درنتیجه این اقدام، طلا در سطح جهانی از میان تبادلات و معاملات کنار گذاشته شد و کشورهای مختلف تصمیم گرفتند از فیات استفاده کنند. این سرآغاز پول‌های کاغذی از ابتدای تاریخ بشریت و تبادلات کالا به کالا تا به شکل امروزی بود.

ارزهای فیات چگونه کار می کنند؟

ارزهای فیات یا همان پول کاغذی امروزی توسط هیچ کالای فیزیکی پشتیبانی نمی شود، بلکه با اعتقاد افراد و دارندگان آن ارزشمند و به موجب دستورات دولتی و قانونی ارزش گذاری می شود. پول کاغذی به عنوان یک وسیله ذخیره سازی برای قدرت خرید و جایگزینی برای سیستم مبادله ای نقش بازی می کند. این به مردم اجازه می دهد تا محصولات و خدمات را همان طور که نیاز دارند، بدون نیاز به مبادله کالا با کالا خریداری کنند.

ارز فیات چیست

ارزش پول فیات بستگی به نحوه عملکرد اقتصادی یک کشور، نحوه اداره کشور و تأثیر این عوامل بر نرخ بهره بانکی دارد. کشوری که بی‌ ثباتی سیاسی را تجربه می‌ کند، احتمالاً دارای یک ارز فیات ضعیف و قیمت‌ های تورم زا است، که خرید محصولاتی که مردم نیاز روزانه دارند را برای آن ها دشوار می‌ کند. یک ارز فیات زمانی به خوبی کار می کند که عموم مردم به توانایی آن ارز اعتقاد و برای قدرت خرید، اعتماد کافی داشته باشند. همچنین باید اعتبار کامل دولت حاکم را برخوردار باشد و البته به میزان چاپ این ارزها توسط بانک های مرکزی دولت ها نیز مربوط است.

مزایا و معایب استفاده از ارز فیات

مهم ترین ویژگی ارزهای فیات، بر خلاف کالاهایی مانند طلا، مس و نقره، ثبات ارزش آن است. استفاده از پول فیات در قرن بیستم رایج شد، زیرا دولت ها و بانک ها برای محافظت از اقتصاد خود در برابر رکودهای مکرر چرخه تجاری وارد عمل شدند. ارزهای مبتنی بر کالا به دلیل چرخه تجاری منظم و رکودهای دوره ای نوسان داشتند. بانک های مرکزی می‌ توانند در صورت نیاز پول کاغذی را چاپ یا نگهداری کنند و بر روی آن ها کنترل بیشتری در عرضه پول، نرخ بهره و نقدینگی داشته باشند.

معایب استفاده از ارزهای فیات

به عنوان مثال، کنترل فدرال رزرو بر عرضه و تقاضای پول، آن را قادر ساخت تا بحران مالی جهانی سال 2008 را از آسیب رساندن بیشتر به سیستم مالی ایالات متحده و اقتصاد جهانی مدیریت کند. اگر چه پول فیات به‌ عنوان ارز باثبات‌ تری در دنیا دیده می‌ شود که می‌ تواند در برابر رکود کاهش یابد، اما بحران مالی جهانی خلاف آن را ثابت کرد. حتی فدرال رزرو که عرضه پول را کنترل می کند، نتوانست از وقوع بحران جلوگیری کند. منتقدان پول فیات استدلال می‌کنند که عرضه محدود طلا آن را به ارز ثابت‌ تری نسبت به پول فیات که عرضه نامحدودی دارد، تبدیل می‌ کند.

شکست ارزهای فیات

در اوایل دهه ۲۰۰۰ میلادی، بانک مرکزی زیمباوه به علت مشکلات اقتصادی، چاپ پول ملی خود را به میزان شگفت‌ انگیزی افزایش داد. این اقدام منجر به ابرتورم در این کشور شد و در سال ۲۰۰۸ نرخ تورم این کشور بین ۲۳۰ تا ۵۰۰ میلیارد درصد قرار داشت. قیمت‌ ها به سرعت در حال افزایش بودند و شرایط به حدی بد شده بود که مشتریان برای خرید مایهتاج روزانه خود دچار مشکل شده بودند. آن ها محبور به حمل کیسه‌ هایی پر از پول بودند. در اوج بحران اقتصادی این کشور، ۱۰۰ تریلیون دلار زیمباوه‌ ای، معادل ۴۰ سنت از ارز کشور آمریکا بود.

تفاوت ارز فیات با طلا در چیست؟

طلا امکان تبدیل اسکناس‌ های کاغذی به طلا را فراهم می‌کرد و پشتوانه تمام پول‌ های کاغذی این سیستم، مقداری مشخصی از این فلز گران بها بود که توسط دولت نگهداری می‌ شد. در یک سیستم ارزی کالا محور، دولت‌ ها و بانک‌ ها تنها در صورتی می‌ توانند ارز جدید وارد چرخه اقتصاد کنند که مقدار متناسبی از طلا در ذخایر خود داشته باشند. چنین سیستمی توانایی دولت برای تولید پول و افزایش ارزش آن (صرفا بر اساس فاکتورهای اقتصادی) را محدود می‌ کند. در اکوسیستم ارزهای فیات، پول را نمی‌ توان به چیز دیگری تبدیل کرد.

ارز فیات

در این سیستم، مسئولین می‌ توانند به صورت مستقیم روی ارزش پول تاثیر گذاشته و افزایش یا کاهش قیمت آن را به شرایط اقتصادی وابسته کنند. بنابراین دولت‌ ها و بانک‌ های مرکزی‌شان اختیارات بیشتری خواهند داشت و با به کار گیری ابزارهای مختلف می‌ توانند نسبت به انواع شرایط و بحران‌ های اقتصادی، واکنش مناسب نشان دهند. بانک داری ذخایر کسری (Fractional Reserve Banking) و کاهش کمی (Quantitative easing) از جمله ابزارهایی هستند که این سیستم در اختیار دولت‌ ها و بانک‌ ها قرار می‌ دهد. طرفداران طلا ادعا می‌ کنند سیستم یک ارز کالا محور به دلیل پشتوانه فیزیکی و ارزشمندش، ثبات بیشتری دارد. در مقابل، طرفداران سیستم پولی فیات می‌ گویند که قیمت طلا هرگز با ثبات نبوده است. نوسان و تغییر در میزان ارزش، هم برای ارز کالا محور و هم برای ارز فیات اتفاق می‌ افتد، ولی در سیستم فیات، دولت در شرایط اقتصادی اضطراری اختیار عمل بیشتری دارد.

تفاوت ارز فیات با ارزهای دیجیتال

ارز فیات و ارزهای دیجیتال پشتوانه فیزیکی ندارند و این تنها وجه تشابه آن ها با یکدیگر است. در حالی که پول فیات توسط دولت‌ ها و بانک‌ های مرکزی کنترل می‌ شود، رمز ارزها اصولا به خاطر یک دفتر کل توزیع شده به نام بلاک چین، ساختاری غیر متمرکز دارند. نحوه تولید این دو نوع پول نیز کاملا متفاوت است. بیت کوین مثل بیشتر کریپتوکارنسی‌ ها، یک موجودی محدود و کنترل شده دارد، اما در مقابل، بانک‌ ها می‌ توانند هر مقدار از ارز فیات را بدون هیچ پیش نیازی و با توجه به صلاح دیدشان برای اقتصاد کشور، تولید کنند.

تفاوت ارزهای فیات با ارزهای دیجیتال

رمز ارزها پول دیجیتالی هستند و معادل فیزیکی ندارند و مرزی برای آن ها تعیین نشده است. بنابر این برای انجام تراکنش‌ های بین‌‌المللی محدودیت‌ های کمتری دارند. علاوه بر این، تراکنش‌ های رمزارزی برگشت‌ ناپذیر هستند و با توجه به ماهیت رمزارزها، دنبال کردن و پیگیری امور مالی در مقایسه با سیستم فیات بسیار دشوارتر خواهد بود. در حال حاضر، بازار ارزهای دیجیتال خیلی کوچک‌ تر و در نتیجه پُر نوسان تر از بازارهای سنتی است. این نوسان زیاد احتمالا یکی از دلایل اصلی پذیرفته نشدن رمزارزها در بخش اصلی اقتصاد بوده است، اما با ادامه رشد این اقتصاد نوپا و پخته شدن کاربران آن، نوسانات نیز کاهش خواهد یافت.

نظر شما در رابطه با ارز فیات و آینده آن ها چیست؟

دیدگاه خود را در بخش نظرات برای ما بنویسید.

سوالات متداول:

ارز فیات دقیقا هین پول هایی است که برای رد بدل کردن کالاهای خود استفاده میکنیم هر کشوری پول رایج خود را دارد در طول تاریخ بشریت همیشه برای مبادلات و رفع نیازهای انسان ها یک اوراق بها داری جابه جا شده و در نتیجه یک داد و ستد همیشه فروشنده و خریدار مبادلات خود را انجام داده اند. اما هیچ تضمینی برای آینده ارزهای فیات وجود ندارد.

تفاوت ارز فیات با ارزهای دیجیتال در چیست؟

ارز فیات و ارزهای دیجیتال پشتوانه فیزیکی ندارند و این تنها وجه تشابه آن ها با یکدیگر است. در حالی که پول فیات توسط دولت‌ ها و بانک‌ های مرکزی کنترل می‌ شود، رمز ارزها اصولا به خاطر یک دفتر کل توزیع شده به نام بلاک چین، ساختاری غیر متمرکز دارند. نحوه تولید این دو نوع پول نیز کاملا متفاوت است.

چرا ارز فیات بیشتر از رمزنگاری گیج کننده است؟

یکی از مواردی که معمولاً در مورد ارزهای دیجیتال شنیده اید، حداقل از افراد غیرمعمول،این است که بسیار "پیچیده"،درک آن دشوار است"یا "مات" است. در سطح فنی این دیدگاه قابل درک است، اما این واقعیت را نادیده می گیرد که هدف ارزهای رمزنگاری شده چیست. جایگزینی/مکمل - ارزهای فیات - همچنین بیش از کمی پیچیده،درک آنها دشوار و مات است.

مطمئناً همه می دانند چگونه یک دلار یا یک یورو خرج کنند، اما تعداد کمی از مردم می دانند که سیستم پولی که پول نقد در کیف پول آنها ارز فیات چگونه کار می کند؟ واقع است چگونه کار می کند. یکی از واضح ترین نمونه های این امر مربوط به یک نظرسنجی در سال 2014 در انگلستان است که نشان داد تنها 10 درصد از نمایندگان مجلس (یعنی افرادی که مسئول وضع قوانین هستند) می دانند که بیشترین پول توسط بانک های تجاری هنگام صدور وام یا اعتبار ایجاد می شود، با 71٪ فکر می کنند که فقط دولت یا بانک مرکزی قدرت صدور پول نقد جدید را دارد.

این نشان می دهد که، در مقایسه با سیستم پولی فیات، درک رمز ارز آنچنان که فکر می کنید سخت نیست (حداقل نه در سطح اقتصادی). و به گفته طیف وسیعی از کارشناسان که با Cryptonews.com صحبت می کنند، ارز فیات و ارز رمزنگاری شده حداقل در یک روش دیگر قابل مقایسه هستند: فیات هیچ ارزش اساسی تری نسبت به بیت کوین (BTC) یا سایر ارزهای رمزنگاری شده ندارد، که ارزش هر دو بستگی به تقاضا و اعتماد به میزان مساوی است.

بدون شک با انواع استدلال "بیت کوین/رمزنگاری بسیار پیچیده است" روبرو شده اید. حتی ناظران ظاهراً دلسوز مانند مارک کوبان و جان مک آفی در سالهای اخیر این کار را انجام داده اند و استدلال می کنند که چنین پیچیدگی بیش از حد ، رمزنگاری را از پذیرش گسترده باز می دارد.

با این حال ، اکثر طرفداران این دیدگاه دو جنبه مختلف بیت کوین و ارز رمزنگاری شده را با هم اشتباه می گیرند. یعنی، آنها به پیچیدگی فنی (یعنی جنبه رمزنگاری، مبتنی بر بلاک چین) بیت کوین و سایر سکه ها نگاه می کنند و فرض می کنند که چنین پیچیدگی به اقتصاد کلان آن نیز می رسد.

"ارزهای رمزنگاری شده و پول فیات از جهات مختلف پیچیده هستند. استفاده از فیات نقدی ساده است (حداقل نوع مدرن) زیرا شما می بینید که چه چیزی دارید و چه چیزی خرج می کنید. "

در مقابل، ارزهای رمزنگاری شده عمدتا در سیاست پولی (انتشار سکه های جدید) بسیار ساده هستند. اما استفاده از آنها پیچیده تر است - به عنوان مثال، شما باید رمزهای عبور کیف پول خود را به خاطر بسپارید. اگر آدرس گیرنده را اشتباه کپی کنید، پول می تواند ناپدید شود و کسی نیست که برای رفع آن تماس بگیرد. "

در واقع، درک سیستم پولی بیت کوین بسیار آسان است: BTC جدید با هر بلوک جدید (با نرخ نزولی) منتشر می شود تا زمانی که به حداکثر سقف عرضه خود یعنی 21 میلیون بیت کوین استخراج شده برسد. این تمام است، در حالی که سیاست پولی در ایالات متحده یا هر کشور یا منطقه دیگری نه تنها دائما در حال تغییر است، بلکه از لایه های پیچیدگی متعددی (به عنوان مثال M0 ، M1 ، M2 و انواع دیگر پول) تشکیل شده است.

در عین حال، اکثر شرکت کنندگان در صنعت اطمینان دارند که رابط های کاربری و تجربیات ظاهری پیچیده رمزنگاری در طول زمان پیچیده تر نخواهد شد.

"همانطور که فناوری برای سهولت استفاده از اینترنت تکامل یافت و به رایج تبدیل شد، فناوری رمزنگاری نیز در حال پیشرفت است."

کرنر همچنین خاطرنشان می کند که به دلیل باز بودن و تغییرناپذیری فناوری بلاک چین، ارز رمزنگاری شده فوق العاده شفاف است، زیرا ما دقیقاً می دانیم که تاکنون چند بیت کوین ضرب شده است. او می افزاید: "ما نمی دانیم دیروز چقدر پول چاپ شده است."

این یک تصور غلط رایج است که ارزهای رمزنگاری شده مات هستند. در واقع، این دفترکل روی بلاک چین عمومی کار می کند و یکی از شفاف ترین شکل های انتقال ارزش است. در حالی که شفافیت ارزهای رمزنگاری شده، باعث می شود که شرکت های تحقیقاتی مانند Chainalysis در وهله اول وجود داشته باشند.

همچنین لازم به ذکر است که فقط به دلیل اینکه درک چیزی سخت است (حداقل در سطح فنی) ريال، به این معنی نیست که مردم نمی توانند یا نمی خواهند از آن استفاده کنند.

اما نیازی به درک نحوه عملکرد تویوتا برای رانندگی با آن ندارید وهمین امر درمورد اسکناس دلار یا اسکناس ین یا سپرده پوند نیز صدق می کند. "

یکی دیگر از شکایات رایج در مورد ارزهای رمزنگاری شده این است که آنها ارزش اساسی ندارند. این ممکن است درست باشد،اما تقریباً همین را می توان در مورد ارزهای فیات نیز گفت.

پول فیات، با نام خود، هیچ ارزش اساسی و اساسی ندارد. این امر با سیاست های دولت صادر کننده "پشتیبانی" می شود. و این یک استراتژی م effectiveثر برای بسیاری از ارزهای فیات بوده است ، "

هالابوردا می افزاید که ارزهای فیات دارای ارزش اساسی هستند زیرا برای پرداخت مالیات در یک کشور معین ضروری هستند، بنابراین همیشه تقاضا برای آن وجود خواهد داشت، حداقل در دوره پرداخت مالیات. او می افزاید: "گذشته از این ، پول فیات تنها به این دلیل ارزش دارد که مردم معتقدند مردم دیگر در آینده نزدیک معتقد خواهند بود که ارزش دارد."

هالابوردا از بیت کوین به عنوان "پول نهایی فیات (به معنای واقعی کلمه این عبارت)" یاد می کند، با این حال او با افرادی که ادعا می کنند این پول هیچ ارزش اساسی ندارد ، مخالف است.

"بیت کوین و سایر ارزهای رمزنگاری شده خدماتی را ارائه می دهند که قبل از آنها در دسترس نبود مثل معاملات تقریبا ناشناس آنلاین. به نظر من این ارزش اساسی بیت کوین است. "

لو کرنرهمچنین پیشنهاد می کند که ارزهای رمزنگاری شده حداقل به اندازه ارزهای فیات ارزش اساسی دارند، که از نظر او دقیقاً هیچ کدام نیست.

با این حال، در مورد ارزهای فیات، عدم وجود ارزش اساسی چیزی است که حداقل برخی از آنها را از دست می دهد.کرنر می گوید:"زیرا آنها فیات بیشتری ایجاد می کنند تا زمانی که مردم تصمیم بگیرند که دیگر ارزشی ندارد. این همان چیزی است که بیت کوین حل می کند."

برای دومنیکو لومباردیا، مدیر بخش اقتصاد جهانی در مرکز نوآوری بین المللی حکومتی در کانادا، ارزهای فیات فاقد ارزش ذاتی هستند زیرا کاملاً به اعتماد به بانک مرکزی و/یا دولت صادرکننده آنها بستگی دارد.

"بانک های مرکزی مختلف درجات متفاوتی از اعتماد را ایجاد می کنند.دومی در سیستم هایی که حاکمیت قانون و چارچوب نهادی وسیع تری که بانک مرکزی در آن فعالیت می کند با سخت ترین استانداردها مطابقت دارد، بالاترین است. "

لومباردیا معتقد است، برای رقابت هر ارز رمزنگاری شده با فیات، باید چارچوبی ایجاد کند که بتواند در کاربران عادی اعتماد ایجاد کند. او می گوید: "بدون هیچ گونه تنظیم و نظارت، این امر قابل دستیابی نیست."

اما همه در ارزهای دیجیتال موافق نیستند که ارزهای فیات فاقد ارزش اساسی هستند، JP Koning اشاره کرد که بانک مرکزی معمولاً هنگام انتشار پول جدید دارایی می خرد.

وی می گوید: "می تواند از این دارایی ها برای بازخرید واحد پولی که منتشر کرده است استفاده کند، بنابراین ارزش پول را تقویت می کند. و در صورت نیاز به کمک اضافی، بانک مرکزی می تواند از دولت ملی تقاضای درآمد مالیاتی برای افزایش خزانه بانک مرکزی کند. "

البته، این فقط پول پایه (M0، یا پولی که توسط بانک های مرکزی نگهداری و منتشر می شود) را پوشش می دهد، در حالی که بانک انگلستان در سال 2014 اشاره کرد که سپرده های بانکی 97٪ از پول در گردش را تشکیل می دهند. همچنین اشاره شد که "سپرده های بانکی عمدتا توسط خود بانک های تجاری ایجاد می شود" در قالب وام، در نتیجه دلالت بر این دارد که تنها چیزی که از چنین پولی حمایت می کند، تعهد بدهی به بازگشت آن است.

این واقعیت که تعداد کمی از مردم از این امر آگاه هستند - که بانک های تجاری بیشترین حجم پول را در کشورها ایجاد می کنند - باید امیدواروهمچنین این درک را داشته باشیم که سیستم پولی فیات حداقل به عنوان رمزنگاری اسرار آمیز و مات است.

مطمئناً ارزهای رمزنگاری شده در سطح فنی پیچیده هستند، اما پس از آن سیستم های پشتیبان که از دستگاه های خودپرداز برنامه های بانکداری تلفن همراه و غیره پشتیبانی می کنند نیز پیچیده هستند. چنین پیچیدگی ای مانع استفاده از ارزهای فیات نمی شود و همچنین از استفاده از ارزهای رمزنگاری شده به نوبه خود جلوگیری نمی کند، حداقل به محض اینکه حرکت رابط کاربری آنها آسان تر می شود.



اشتراک گذاری

دیدگاه شما

اولین دیدگاه را شما ارسال نمایید.